Wykoślawione kino sandałowe

Jeśli w piekle istnieje osobny krąg, w którym wiecznym mękom poddawani są historycy starożytności i filolodzy klasyczni, to demony zmuszają potępieńców do oglądania „Gladiatora II”.  Skala głupoty i przekłamań jest w tym filmie tak wielka, że w trakcie seansu widz mający jakiekolwiek pojęcie o antycznym Rzymie raz za razem ma ochotę wykrzyknąć: „Jowiszu, widzisz i nie grzmisz!”, po czym zasłonić twarz rąbkiem togi, by już dłużej nie musieć patrzeć na to okropieństwo. Muszę przyznać, że do kina na najnowszą produkcję gatunku zwanego niekiedy sardonicznie „kinem sandałowym” szedłem z duszą na ramieniu. Obawiałem się, że Ridley Scott będzie sobie zbyt lekko poczynał z prawdą historyczną, a mój lęk na zupełnie nowy poziom