Uniwersum „Thorgala” wciąż rośnie

Na przełomie ustrojowym komiks był lufcikiem, dzięki któremu młodzież miała lepszy wgląd w świat dorosłych. Rodzice dzieciaków urodzonych pod koniec lat 70. XX wieku nie traktowali rysunkowych opowieści zbyt serio. W najlepszym razie widzieli w nich inteligentniejszą rozrywkę dla nastolatków. Potrafili surowo pilnować wiekowych ograniczeń, jeśli chodziło o filmy na małym i dużym ekranie; słyszeli, że słuchamy coraz ostrzejszej muzyki, ale komiksy były poza zasięgiem ich radarów. Dzięki temu bez najmniejszych kłopotów mogliśmy kolekcjonować zarówno „Funky Kovala” Macieja Parowskiego, Jacka Rodka, Bogusława Polcha, jak i „Yansa” Andrégo-Paula Duchâteau i Grzegorza Rosińskiego. Ale najwspanialszy był „Thorgal”. W 1976 r. belgijski pisarz,