Tatry nie do zamknięcia

Czy zwracam uwagę ludziom, gdy idę samodzielnie w góry bądź gdy prowadzę swoich klientów jako przewodnik? – powtarza głośno moje pytanie ratownik TOPR Grzegorz Kubicki. – Nie, uwagi nie zwracam. Ludzie i tak będą wiedzieć lepiej.  Wyobraźmy sobie taką sytuację. Zasypuje nam szlak. Dajmy na to, że na Szpiglasową Przełęcz. I pójdzie pan tam jako pierwszy, obierając przy okazji najgorszą z możliwych tras. I kolejnych piętnastu ludzi idących potem tym podejściem obierze sobie właśnie ten wytorowany przez pana szlak. Nie zastanawiając się wcale nad tym, czy tę trasę torował ktoś, kto wiedział, gdzie iść, czy raczej szukał szlaku. To taki efekt stadny – zawiesza głos ratownik. – I ten sam motyw jest z chodzeniem na Rysy. Ludzie sobie jakoś je