Zaśnieżone grodzisko nad Rawką

Tej zimy ze śniegiem na równinach środkowopolskich na razie tak sobie. To nie oznacza, że wcale nie sypie. I gdy akurat to się wydarzy, trzeba działać szybko. Pakować się i jechać. Silnik auta warczy jakby głośniej. To pewnie przez mróz. Jadę lokalnymi dróżkami wiejskimi. Pusto. Tylko raz na jakiś czas trzeba przytulić się do pokrytego śniegiem pobocza, bo widać nadciągający z przeciwka maleńki punkcik. Miejscowy. Z przykrytym grubą warstwą białego puchu dachem. I z ledwo oczyszczoną szybą. Na tyle, aby przejechać te 2–3 km do najbliższego sklepu. Mijam przyprószony Paplin, mijam Doleck, mijam Jeruzal. A teraz liczącą sobie może kilkanaście domów Esterkę. Opuszczam ciepłe i sympatycznie suche wnętrze samochodu. Nogi momentalnie chowają się w