Być nikim

Obserwujemy dziwny spektakl. Najważniejszą osobą w państwie chce być ktoś, kto postanowił zrzucić kostium światowca i zamierza przyciągnąć swoją szarą przeciętnością. „Jestem taki jak wy” – mówi on. „Przeciętni Polacy. Jem to co wy, mieszkam tak jak wy, budzę się rano i wychodzę do pracy jak wy. Mam sieczkę w głowie zupełnie jak wy. Kluczę i popadam w sprzeczności w sprawach religijnych jak wy. Zależy mi na zabawie i niczym poza tym. Nudzi mnie ojczyzna, obowiązek, patriotyzm. Nie obchodzą mnie sprawy zawiłe i trudne. Chcę codziennie odkręcać kran z ciepłą wodą i nie przemęczać się niczym”. To logiczne – „w Polsce, czyli nigdzie”, jak głosił A. Jarry w „Królu Ubu”. Z takim programem wyrusza ów bohater, by