Najpierw nie krzywdź, potem rozliczaj. Przypadek eksperta Bodnara i Duszczyka 

Ten tekst mógłby mieć tytuł „Miał machać penisem, był bezkarny, chce przywracać praworządność”. I nie byłby to wcale tytuł przesadzony. Przypadek dziekana Wydziału Nauk Politycznych i Studiów Międzynarodowych (WNPiSM) dr. hab. Daniela Przastka jest kolejnym przykładem patologii, jaka ma miejsce wśród środowiska mającego się co rusz a to za najwyższą kastę, a to za obrońców wspomnianej praworządności i janczarów walki o demokrację.  Jak ujawnił serwis Gazeta.pl, dziekan Przastek przez długi czas miał nadużywać władzy, mobbingować pracowników Uniwersytetu Warszawskiego, ale co równie istotne, dopuszczać się wobec nich zachowań o charakterze seksualnym, czego – jak można się domyślać – sobie nie życzyli.  Z relacji pokrzywdzonych