Pocałunek Nowackiej

Wojciech Stanisławski w eseju zamieszczonym niedawno na stronie Teologii Politycznej pisze, że wyrażana przez Sławomira Sierakowskiego niechęć do polskości i otwartość na wszystko, co niesie ze sobą masowa migracja, to przemyślana koncepcja pewnej inżynierii społecznej. Zgoda, i powiem więcej: to właśnie ten inżynieryjny zamysł leży u podłoża mariażu liberalizmu z tzw. nową lewicą, z którego powstał dojrzały globalizm (jak postuluję w mojej książce „Globalizm, lokalizm i nowe średniowiecze”). W ramach tego mariażu mamy do czynienia ze społeczeństwem, które, gdy traci spójność, traci też solidarność. W praktyce oznacza to coraz niższe poparcie dla wysokiej jakości usług socjalnych, niższe podatki, mniej inwestycji w to, co wspólne,