Światła i dym

Laura Pawlik wygładziła mankiet marynarki i po raz setny spojrzała w lustro. Nie z próżności – z kalkulacji. W świecie, gdzie wizerunek był walutą, twarz musiała być równie wyreżyserowana jak komunikat prasowy. W FuksjaTV każdy miał swój odcień różu.

Z garderoby słychać było mieszankę dźwięków: odgłos suszarek, szczotek, stukot szpilek, wybuchy śmiechu i szepty producentów. Lakier do włosów, kawa i perfumy z górnej półki tworzyły mieszankę, od której kręciło się w głowie. W powietrzu czuło się nerwy, jak napięcie przed burzą.

Korytarz prowadzący do sceny wyglądał jak luksusowy labirynt: lśniące podłogi, podświetlane ściany, ekrany z logotypami sponsorów. Wszędzie coś się działo – ktoś poprawiał