Kraina wynaturzeń

III RP to kraina absurdu, w której nawet najpiękniejsze idee ulegają wynaturzeniu. Praworządność okazuje się ostentacyjnym łamaniem prawa, obywatelskość – służeniem przemocowej, patologicznej władzy, zaś większość tzw. organizacji pozarządowych okazuje się być na pasku „uśmiechniętego” premiera. Podobnemu wynaturzeniu uległo, i to może najsmutniejszy z tych przykładów, bo źródłowo najpiękniejszy, pojęcie „charytatywność”. Zastanówmy się, z czego ono wypływa. Ze świadomości, że jesteśmy wspólnotą, że każdy z nas jest jej częścią oraz dzięki niej żyje – a więc ma wobec niej obowiązki, również wobec tych, którzy są najsłabszą jej częścią. Ta świadomość wspólnoty losu implikuje też, że wiemy, iż kiedyś to nam może się powinąć noga, a wtedy będziemy