Być zwykłą śrubką

Być częścią układu, częścią oligarchii, partii, frakcji, fragmentem korporacji. Śrubką w maszynerii, którą się – często podświadomie – wyznaje, wielbi, przed którą się klęka. Nasze kłopoty z ludźmi „z innej bajki”, z drugiej strony barykady, są kłopotami z tymi, którzy utracili poczucie przynależności do siebie samych. Wykonują rozkazy, nawet te bezgłośne, przekazywane tylko wydęciem warg, spojrzeniem. Boją się. Są podporządkowani, ślepo lojalni, nie dlatego, że ufają rozkazodawcom, ale ponieważ utracili poczucie, iż sami warci są cokolwiek. To prawdziwy paraliż. Zanik zdolności odróżniania rzeczy od siebie, bolszewizm w głowach ludzkich. Jesteś trybikiem i tyle. Do życia może wskrzesić cię jedynie głos partii. W czasie rewolucji francuskiej