Człowieczeństwo a metafora ziarna

Wiele doniosłych prawd antropologicznych, egzystencjalnych, etycznych, metafizycznych i religijnych wyraża w sposób najbardziej adekwatny język symboliczny, metaforyczny. Jedną z najpiękniejszych i najgłębszych metafor jest ewangeliczna metafora ziarna pszenicznego: „Jeśli ziarno pszenicy, wpadłszy w ziemię, nie obumrze, zostanie tylko samo, ale jeżeli obumrze, przynosi plon obfity”. Teologiczny, zbawczy sens tej metafory rozważaliśmy w Wielkim Tygodniu. Użył jej Jezus, aby wyrazić prawdę o własnej śmierci jako drodze do ocalenia grzesznej ludzkości. A jaki jest antropologiczno-etyczny sens tej metafory? Daje ona wyraz istocie człowieczeństwa i ludzkiego losu. Jeżeli uznaję się za samotną wyspę, istotę, która żyje tylko – do czego