Spotkać swoich

Są miejsca, gdzie ludzie nie krępują się mówić o sobie szczerze. To nie tylko marsze i protesty, gdzie nikt niczego nie udaje. Ale trafić akurat w kwiaciarni na kogoś, kto publicznie przyznaje się do swojej pomyłki w ostatnich wyborach parlamentarnych? To rzadkość. Ta pani musiała poczuć się tu bezpiecznie – żartowaliśmy właśnie z właścicielami kwiaciarni, tuż przed jej zamknięciem, jak cudownie żyje się w uśmiechniętej Polsce. „Tak, tak!” – zawołała. „Żyć, nie umierać! Doczekaliśmy się! I to ja, proszę państwa, ja przyłożyłam do tego rękę!”. Wszyscy zamarliśmy. Trudno było nie dostrzec symbolicznej wymowy sceny: majowy wieczór wśród morza kwiatów i nagłe łzy pani, która patrzyła nam prosto w oczy. Popłynął potok słów pełnych goryczy, że jak