Herbata francuska, czyli szkoła odmowy

Są takie miejsca, w których przebywanie sprawia człowiekowi przyjemność. Miejsca tchnące ładem, za jakim tęsknimy. A gdy jeszcze ład ten posiada pewien estetyczny wdzięk i można tam coś naprawdę smacznego zjeść. Wtedy człowiek przez kilka kwadransów czuje się, jak kiedyś się mówiło, „jak w niebie”.

Jest taka kawiarenka. Nieduża, z wielkimi oknami na „przedwojenną Warszawę”. Nie sili się na miejsce przestylizowane, ale kawa jest dobra, a ciastka oryginalne i zawsze świeże. Szemrze klasyczna muzyka. Fotele są wygodne. Nie ma pretensjonalnych grafik na ścianach.

Obsługa nie jest ani nadskakująca, ani znudzona, nonszalancka, niedokształcona i źle ubrana. Ci młodzi ludzie są po prostu taktowni. Zachowują się, jakby cenili i lubili