Byłem dla tej dziewczyny jak brat

Żydówka mieszkała w naszym domu od wybuchu Powstania Warszawskiego do zakończenia wojny w 1945 r. Za dnia przebywała w piwnicy pod kuchnią, nocą spała w pokoju z rodzicami. Wieczorami, kiedy było już ciemno, często wychodziłem z nią do ogródka, aby mogła zażyć świeżego powietrza. W czasie wojny razem z rodzicami i młodszym bratem mieszkałem w Milanówku pod Warszawą, w małym domu liczącym dwa pokoje z kuchnią. Na zawsze pozostanie w mojej pamięci historia ocalenia przez moją rodzinę młodej Żydówki. Nie znam ani jej imienia, ani nazwiska. Dziewczynę przyprowadził do nas jej ojciec, właściciel sklepu spożywczego w pobliżu Dworca Zachodniego w Warszawie. Był znajomym mojego taty, który pracował na kolei. Żydówka mieszkała w