Czerń i nadzieja

Kolejna odsłona czarnego protestu wypadła tuż przed Niedzielą Palmową. Może to dobrze, bo dzięki temu antyaborcyjny przekaz, który w odpowiedzi pojawił się w wielu polskich kościołach, dotarł do większej niż zwykle liczby wiernych. Pierwszy czarny protest zyskał spore zainteresowanie, częściowo dzięki manipulacjom medialnym, poszerzającym znacznie zakres przepisów porzuconej przez Sejm ustawy Ordo Iuris. Po odrzuceniu projektu akcja straciła teoretycznie swoje paliwo, które od początku było przecież mocno fałszowaną (w tym wypadku nie wypada napisać „chrzczoną”) benzyną – projekt obywatelski przedstawiano jako propozycje Prawa i Sprawiedliwości, choć, jak wiemy, partia ta wykazuje spory lęk przed radykalnymi posunięciami w tej sprawie. Aborcja na wesoło Zamiast zakazów pojawił się więc