​Felieton kibica Jedna Polska

Uczestnictwo w uroczystościach 10 kwietnia w Warszawie było dla mnie wzruszającym przeżyciem. Spacerując po pl. Piłsudskiego przez dwie godziny przed odsłonięciem pomnika, z różańcem w ręku mogłem podziękować Panu Bogu za ostatnie lata niezwykłego doświadczenia odradzania się w sercu wielu Polaków miłości do ojczyzny. Dziękowałem także za ludzi wolnych, którzy wbrew wszystkiemu i wszystkim uparcie upominali się o pamięć. Poznałem ich w minionych latach wielu w różnych miejscach kraju, także poza naszymi granicami. Dzielnych i zdeterminowanych, niosących nadzieję. Wielu z nich mogłem tego dnia uściskać osobiście, innych przywoływałem w pamięci. To był ich dzień i ich zwycięstwo. Dobrze, że wybrzmiało to we wszystkich okolicznościowych przemowach. Polska jest jedna i nikomu, kto się