Leszno: początek unicestwionego miasta

W 1945 r. nieparzysta strona ulicy Leszno (obecnie al. Solidarności) była początkiem miasta, które pomimo planowego podpalania poszczególnych domów przetrwało wojnę. Na północ od tej linii znajdowała się faktyczna pustynia – teren po zrównanej z ziemią zabudowie getta. Kilka wypalonych kamienic zachowało się tylko w bliskim sąsiedztwie kościoła ewangelicko-reformowanego. Południowa pierzeja Leszna mogłaby dziś wyglądać jak przed wojną. Całkowitemu zburzeniu –  na odcinku pomiędzy pl. Bankowym a ul. Żelazną, uległy tylko trzy budynki. W 1946 r. na zlecenie Wydziału Urbanistyki Biura Odbudowy Stolicy kamienice z Leszna oraz domy z przecznic tej ulicy – Orlej i Solnej – zaczęto metodycznie burzyć. Już w 1947 r. obszar ten był pustką po unicestwionym mieście przypominającą teren