Dzieci w trójkątnych czapeczkach

Portrety dziecięce w malarstwie Makowskiego pojawiły się po I wojnie światowej. Zrazu traktowane dość realistycznie, potem lekko stylizowane na swoistą ludowość. Ustalił się wówczas pewien jego kanon postaci dziecka – o okrągłej buzi, drobnych ustach i szeroko rozstawionych, nieco zdziwionych oczach. Obrazy ­Cezanne’a to pozornie mało znaczące studia przyrody, w rzeczywistości zaś są to opracowane dzieła o dobitnej formie i jemu właściwej harmonii kształtów i barw oraz mocnym poczuciu wewnętrznej »geologicznej« konstrukcji przedmiotów w naturze, a przy tym skromne i pełne poezji” – tak komentował obrazy Paula Cezanne’a (1839 –1906) polski malarz Tadeusz Makowski (1882–1932), w którego twórczości widać wyraźne wpływy francuskiego mistrza. Geometryzacja przedstawianych na obrazie kształtów