Krasnoludek Urwipał

Słyszeliście o krasnoludkach, małych ludzikach, które pomagają ludziom w domu. Było ich tysiące w każdej wsi, tak że ledwo starczało im muchomorów na spoczynek. Dobre to były stworzenia, ale był taki jeden, o którym muszę wam opowiedzieć. Nazywał się Urwipał. Oj, dokazywał Urwipał, że wstyd to mówić. Niejedna mucha skończyła przez niego swój żywot w gorącym mleku, dziewczynkom w nocy potrafił zamiast dwóch zapleść trzy warkocze, w środku nocy udawał koguta, tego, którego ludzie rankiem kiedyś używali zamiast budzika – taki to był Urwipał. – Urwipale, wstyd nam przynosisz, ludziom nie pomagasz i ciągle psocisz. Odejdź więc do lasu ciemnego, idź na łąki puste, szukaj losu swego – zawyrokował najstarszy krasnoludek. – Nie chcecie mnie, to wasza strata