Dawnym mistrzom i przyjaciołom

Wielkie zdumienie zawsze budzi (nie ma co gadać po próżnicy) obecność przyzwoitych ludzi wśród popleczników targowicy. Aż boli, kiedy śledząc łamy, widzę, a lista przecież długa, na pięknych życiorysach plamy, na rodowodach, na zasługach... Jakiż zła geniusz ich omamił, wyzuł z rozsądku i kultury…? Pęd owczy, nacisk garstki drani, co w tłumie bronią własnej skóry? Bo gdy nadejdzie pojednanie za sprawą Boga albo wroga, to przecież wielki wstyd zostanie i wnuków śmiech na dziejów schodach.