Wciąż ważny sierpień

Najgorsze, co mogłoby się przydarzyć pierwszej Solidarności, to zamknięcie w korowodzie wspomnień i okolicznościowych celebracji. Szczęśliwie młodsze pokolenia próbują na nowo przemyśleć to kluczowe dla naszych przemian zjawisko, odżegnując się zarówno od wyświechtanych laurek, jak i ostentacyjnej dyskredytacji. Jako wspólnota pamięci wciąż wracamy do sierpnia 1980 r. Już nie w tak intensywny sposób jak w początkach lat 90., nie w tak mocnym – również teologicznie – sensie jak w czasach pielgrzymek Jana Pawła II, który był jednym z głównych współtwórców Solidarności nie tyle jako ruchu, ale powszechnej i arcypolskiej treści. Inne wyzwania, to samo zadanie W pierwszej Solidarności wciąż odnajdujemy część własnej tożsamości historycznej, choć transformacja, zmiany ustrojowe, polityczne,