Strach przed historyczną prawdą

Pierwszy tekst, w którym poruszyłem sprawę powojennego doburzenia Warszawy, opublikowałem w 1985 r. („Ocalić zabytki Śródmieścia”, „Stolica” z 30 czerwca 1985, nr 26, s. 14). Artykuł ukazał się bez żadnych ingerencji, być może dlatego, że trwały już wakacje i ktoś przegapił wątek, który w czasach PRL nie miał prawa ujrzeć światła dziennego. Do tematu wróciłem w latach 90. minionego stulecia i wtedy rozpętała się burza. Prawdę o powojennych masowych wyburzeniach próbowano zakrzyczeć na różne sposoby. Początkowo obrońcy Wydziału Urbanistyki Biura Odbudowy Stolicy (BOS) usiłowali przekonywać, że Niemcy zostawili po sobie pustynię, a informacje o zachowanych kwartałach zabudowy są „wymysłem ignorantów”. Gdy się okazało, że zachowane w aktach BOS zdjęcia przeczą tym wywodom, największe