Parę słów o rabunku

W środowym „New York Timesie” na stronie 1. i 2. opublikowano duży artykuł o zrabowanych przez Niemców podczas II wojny światowej dziełach sztuki należących do Żydów mieszkających w Niemczech, Austrii i wielu krajach Europy. Dobrze, że „NYT” o tym pisze, ale podsunę amerykańskiej gazecie inny, choć podobny temat: kolosalne straty polskiej kultury z powodu zrabowanych przez Niemców (w jakiejś mierze też przez Rosję sowiecką) dzieł sztuki znajdujących się w muzeach czy domach prywatnych na terenie II RP. To straty niepowetowane. Polska straciła 2800 obrazów znanych europejskich szkół malarskich, 11 tys. obrazów polskich mistrzów, 1400 wartościowych rzeźb, 125 tys. rękopisów, w tym 50 tys. muzealnych, 22 tys. starodruków, 25 tys. zabytkowych map, 300 tys. grafik. Niemieccy okupanci zrabowali też bądź zniszczyli co najmniej 50 mln książek (zbiory publiczne i prywatne). Zniszczyli 90 proc. bibliotek szkolnych, oświatowych i czytelni publicznych, 70 proc. bibliotek prywatnych oraz fachowych, 55 proc. naukowych. Wartość rynkowa zrabowanych przez Niemców i Rosję w Polsce w latach 1939–1945 dzieł sztuki to… 30 mld dol.! To dobry temat na artykuł w „NYT” oraz produkcję z Hollywoodu. Czyż nie?