Za pięć dwunasta

Bufetowa się zwierza (co graniczy z cudem), że się czuje przed Euro jak przed własnym ślubem... Brzmi dobrze, lecz w szczegółach rozpatrzeć się trudniej – lęka się ceremonii czy nocy poślubnej? Ekscesów gospodarzy czy warcholstwa gości? Boi się, że nie stanie coś na wysokości? Że po Euro obudzi się na strasznym kacu, a na stadion przeniesie się Krzyż sprzed Pałacu...? Najgorsza jest obawa, że warszawskie gminy zafundować jej w końcu mogą – ODCZEPINY.