​Kręć się, ale inaczej

W pogoni za sukcesem Od czasu śmierci Louisa de Funèsa jakoś niespecjalnie pociągają mnie filmy francuskie. Co nie znaczy, że nie próbuję ich od czasu do czasu oglądać. Każdy kolejny seans (może oprócz pierwszej części filmu „Goście, goście”) utwierdza mnie jednak w przekonaniu, że podobnie jak ten kraj, kino francuskie zbacza na manowce. Kręci się, ale w złym kierunku. Ale prawdę mówiąc, żeby było aż tak negatywnie zakręcone, aby kopiować wzory z polskich nie najwyższych (choć też i nie najniższych, przyznaję) lotów komedii? Tego nawet ja się nie spodziewałem. Ten pomysł z filmu, który miałaś, Sylwio, nieszczęście obejrzeć, toć to przecież zerżnięty jeden z wątków z „Lejdis” Tomasza Koneckiego. Na pewno, Sylwio, pamiętasz. Niejaki Marek Dywanik (Robert