Kowal – kolejny karierowicz

Już są pierwsze objawy gotowości PJN-u do wiszenia u klamki PO, byle tylko wrócić do świata polityki. Byłem oburzony rejteradą Joanny Kluzik-Rostkowskiej do Platformy. Wolę jednak obrany przez nią sposób ratowania skóry niż płaszczenie się w oczekiwaniu na łaskawość obecnego hegemona w polskiej polityce – dzisiejszą praktykę tej partii. Groteskowo wyglądali liderzy i członkowie PJN-u, kiedy dziarsko maszerowali na miejsce swojego niedawnego zjazdu. Sprawiali wrażenie, jakby to była wyprawa na podbój świata, a zwycięstwo przesądzone. Można było sądzić, że za nimi idzie wielotysięczna armia gotowa zmieść wszystko, co spotka na swojej drodze do celu. Prawda jest okrutna. To żadna armia. To ledwo jakieś niedobitki. Nic nie zapowiada, by to miało się zmienić. Szarzy członkowie PJN-u żyją