Syndrom wyuczonej bezradności

RES PUBLICA \ POLSKA JEST NASZA Zaczynało się niewinnie. Psychologowie uczyli, jak zachowywać się w razie napadu. Sugerowali, aby oddać napastnikowi to, czego żąda i co najwyżej wzywać pomocy. Ciekawe czyjej, jeśli wszyscy mieli się poddawać bez walki. Gdy słyszałam takie „mądrości”, wzruszałam ramionami – całe moje życiowe doświadczenie mówiło, że to bzdura. To, że mam rację, potwierdzały przedostające się czasem do Polski informacje o kursach judo dla staruszek w USA. Jadwiga Chmielowska Zawsze podejmowałam walkę, nigdy nie okazywałam lęku. Było to skuteczne. W ósmej klasie byliśmy na wycieczce szkolnej w Warszawie. Wracałyśmy z teatru do autobusu ze śląską rejestracją. Podeszło do nas dwóch chłopaków. Usłyszałam: „k… ze Śląska”, i jeden z łobuzów chciał uderzyć mnie w twarz.