Obiektywne gadziny

Nie ma bardziej wzruszających dla mnie chwil niż odkopywanie w bibliotekach pism takich jak „Kurier Polski w Bagdadzie”. Oto polski żołnierz, co ledwo uszedł z życiem z sowieckiego łagru – już, w roku 1942, wydaje! Głosi polityczne postulaty i pisze polskie wiersze. Albo: siedzi taki poeta Józef Łobodowski w obozie we Francji, niedawno był 1 i 17 września, a ten już szykuje pismo pod wojowniczym tytułem „Wrócimy”. Przeczytałem właśnie, jak bossowie mediów III RP Chrabota i Kobosko biadolą, że to wstyd, iż dziennikarze manifestowali 13 grudnia. Nie wstyd było łgać o smoleńskiej zbrodni. Nie wstyd udawać, że wierzy się, iż PSL dostał prawie 24 proc. w wyborach do sejmików. Nie wstyd, gdy tygodnik założony przez KC PZPR nakłada liderowi opozycji okulary zbrodniarza Jaruzelskiego. Wstyd za