Kobieta cierpiącą jest

Wczoraj w Teatrze Telewizji odbyła się premiera spektaklu „Dom kobiet” według tekstu Zofii Nałkowskiej w reżyserii Wiesława Saniewskiego. Choć dramat został napisany w 1930 r., nie traci na uniwersalności. Babka Celina w spektaklu mówi: „Człowiek żyje obok drugiego lata całe i nic o nim nie wie. Żyje między najbliższymi jak w ciemności”. To opowieść o meandrach miłości, ludzkiej naiwności i rozgoryczeniu. Pod jednym dachem mieszkają same kobiety, w tym pięć wdów. Ich życie to borykanie się z osobistymi dramatami, próby znalezienia w sobie oparcia i rozpamiętywanie. Bo to nie one, ale przeszłość jest główną bohaterką sztuki. Zawiłe historie miłosne, ciągłe próby godzenia się z rzeczywistością i konflikty kobiet tworzą trudną do zniesienia atmosferę. Kobiety celebrują życie w cierpieniu.