Rosjanie chcą swojej biedy?

Rosyjski internet obiegło nagranie rozmowy z pewnym Rosjaninem. „Czy dobrze mu się żyje? ” – pada pytanie. „No, jeśli ja żyję z emerytury matki, mężczyzna po czterdziestce, to jak myślicie: dobrze czy źle?” – mówi z wyraźną irytacją. Opowiada, że to jakaś katastrofa, bo nawet w Moskwie nie ma już pracy. A jak ocenia prezydenta Putina? „A no to sporne. Bo na arenie międzynarodowej jest dobrze” – zarzeka się nieco asekurancko. A co jest ważniejsze – polityka zagraniczna czy wewnętrzna, w domyśle – imperium czy naród? Tu ów mężczyzna bierze głęboki wdech i odpowiada: polityka międzynarodowa! Gdyby to był pojedynczy wypadek, można by rzec, że wariat. Ale już pisarz Ryszard Kapuściński pisał o kobietach, które w Rosji wolały iść w demonstracji niż kupować chleb: „Imperium zostało zbudowane kosztem wyżywienia i przyodziewku tych kobiet, ich przeciekających butów i zimnych mieszkań, a najsmutniejsze – kosztem krwi i życia ich mężów i synów. A teraz to oddawać? Nigdy. Przenigdy”. „Między Rosjaninem i jego Imperium istnieje silna i żywa symbioza, losy mocarstwa to coś, czym się Rosjanin prawdziwie i głęboko przejmuje. Dziś także!”. Powtórzę: dziś także!