Ile wolności w wolności słowa?

Pies sąsiadów szarpnął za ubranie małą dziewczynkę, pokazał jej kły. Rozpłakała się, a potem przez pół dnia chodziła smutna. Gdy jej mama chciała opowiedzieć o tym znajomym, złapała ją za rękę i żarliwie prosiła, by tego nie robiła. „Nie wolno mówić!”, powtarzała z uporem. Stało się coś złego i czterolatka instynktownie czuła, że nie należy tego rozgłaszać, bo zło stanie się jeszcze większe. Broniła świata przed złą wiadomością. Była cenzorem czy obrońcą prawdy? Prawdy o tym, że świat jest dobry, nie zły, choć zdarzają się przykre i złe rzeczy. Prawdy zupełnie podstawowej, by móc w nim dalej żyć. Dla dziecka to coś oczywistego. Dziecko to rozumie. Z dorosłymi bywa gorzej.

Rozumiała to Maria Rodziewiczówna. W hallu swojego domu w