Orzechowa opowieść

Nie dalej jak wczoraj, stojąc pod naszym ogromnym i starym włoskim orzechem, usłyszałam nad głową znajomy dźwięk. Brzmiało to jak pukanie połączone z chrupaniem i napełniło mnie prawdziwą radością, ponieważ ostatnie takie odgłosy w ogrodzie dotarły do moich uszu zeszłej jesieni. Oznaczało to niechybnie, że znowu po dłuższej nieobecności odwiedził nas bardzo miły i mile widziany gość. Gość, którego największym życiowym hobby śmiało można nazwać zbieranie wszelkich orzechów. Zapewne już większość naszych Czytelników domyśliła się, że na naszym drzewie, korzystając z jesiennej obfitości, zagościła znowu znajoma ruda wiewiórka. A ponieważ moje zamiłowanie do orzechów wcale nie jest mniejsze niż tego sprytnego zwierzątka, a pora roku