Bez salutów armatnich ni fanfar trąbienia,
chyłkiem, jakby wstydliwie, kończy się pandemia.
Jak ten świat odmieniła, jeszcze się okaże:
ile skreśliła planów, zniweczyła marzeń,
ile mitów rozbiła o ludzkiej potędze,
ile krajów wpędziła w autentyczną nędzę.
Podstępna zabójczyni – płaczą zmarłych bliscy – znika, inny już pędzi koń apokalipsy!
Ona zaś, choć zapomnieć pragnie o niej Ziemia,
zostawia nam szydercze słowa: Do widzenia!
SUBSKRYBUJ aby mieć dostęp do wszystkich tekstów gpcodziennie.pl
Masz już subskrypcję? Zaloguj się
* Masz pytania odnośnie subskrypcji? Napisz do nas prenumerata@gpcodziennie.pl
