Remont, który nie może nadejść

W czasach licealnych Chmielna 128 była jedną z moich ulubionych kamienic. Choć totalnie zdewastowana, miała w sobie fascynującą atmosferę schyłku XIX stulecia. Wraz z sąsiednimi domami (nr 126 i 130) tworzyła fragment pierzei ulicy typowej dla dawnej Warszawy. Takich miejsc poszukiwałem i tu rodziła się we mnie społecznikowska pasja, by podobne ginące okruchy minionego świata ratować. Udało się to nie tak dawno na ul. Próżnej. Dlaczego wciąż nie może udać się na krótkim odcinku Chmielnej?

Pamiętam, że Chmielną 128 odwiedzałem systematycznie podczas spacerów po dawnej Woli, które urządzałem sobie jesienią 1977 r. Miałem wtedy 18 lat. Teraz mam 63 lata, a trzy kamienice – wśród nich także nr 128 –