Po pierwsze – racja stanu

Po zwycięstwie we włoskich wyborach prawicowej partii Giorgii Meloni Bruksela zareagowała zgodnie z przewidywaniami – „zaniepokojeniem” o rzekomo zagrożone wartości europejskie, dodatkowo doprawione faszystowskimi łatkami. Gdyby politycznym przeciwnikiem Meloni był opozycyjny polityk z naszego podwórka, z pewnością nie tylko potwierdziłby unijne strachy, ale co nieco dodałby od siebie. Tymczasem polityczny oponent Meloni, były premier i polityk centrolewicowy Matteo Renzi, oznajmił, że zwycięstwo jej ugrupowania wcale nie stanowi zagrożenia dla włoskiej demokracji i nie ma mowy o powrocie faszyzmu. Tym samym pokazał, że w polityce można wznieść się ponad doraźne interesy własnej partii czy osobiste urazy i działać zgodnie z racją stanu swojego kraju. Czy politycy opozycji w naszym