Na dwoje Pytia wróżyła

Człowieka tak bogatego, że sam nie wie, co ze swoimi pieniędzmi zrobić, zwykło nazywać się krezusem. Mało kto jednak pamięta o starożytnym królu, od którego imienia wzięło się to przezwisko.

Panujący w VI w. p.n.e. w małoazjatyckim królestwie Lidii Krezus był najbogatszym monarchą swojej epoki. Skarbiec w jego stolicy Sardes pękał od złota i kosztowności. Bogactwo wbiło Krezusa w pychę, zaczął wierzyć, że jest najszczęśliwszym człowiekiem na świecie, zdolnym kupić wszystko, czego zapragnie – w tym łaskę bogów. Gdy ateński mędrzec Solon przestrzegł króla przed kuszeniem losu, został wyśmiany. Krezus miał się jednak wkrótce boleśnie przekonać, że powinien wziąć sobie słowa Ateńczyka do serca.

Apollo i zupa z żółwia