Królowa na wygnaniu – szekspirowski show Angeli Merkel

Pokaźnych rozmiarów dębowe figury szachowe, statuetka bożka Kairosa, portret Konrada Adenauera pędzla Oskara Kokoschki z 1966 r., czerwona poduszka w kształcie serca – to atrybuty kanclerskiej emerytury Angeli Merkel stłoczone w jej biurze przy Unter den Linden 71. Ciasnym w porównaniu z wcześniejszymi biurami w Kanzleramcie, ale i oddającym ducha jej samej naszkicowanej w ostatnim numerze „Spiegla” przez Aleksandra Osanga. Nie bez powodu Osang, który przez ostatni rok towarzyszył Merkel w jej nowym życiu na emeryturze (sam pisze o „wygnaniu”), już na wstępie ukazuje byłą kanclerz jako lokatorkę domku dla lalek. Pada wiele patetycznych porównań, są czarownice z „Makbeta”, Schiller, nawiązania do Chamberlaina i Elżbiety II, a pod koniec tego miejscami nieznośnie sentymentalnego