Warszawa dwóch powstań

„A jednak pamięć obchodzimy twoją\ Jak ci, co dawno z niedolą zbratani\ Nieszczęściu w oczy spojrzeć się nie boją\ I nawet z ciemnej wynoszą otchłani\ Tę nieśmiertelną nadzieję, co z dala\ Pracę pokoleń wiąże i utrwala.\ My obchodzimy twą rocznicę smętną\ Bo dawnych zwycięstw święcić dziś nie śmiemy”. Te słowa Adama Asnyka mogą być memento dla dwóch powstań warszawskich – tego z 1943 r. i 1944 r. I mimo iż napisane w XIX wieku – wersy te wydają się opisywać polską stolicę. Nie tę przedwojenną, ale tę wyrosłą na własnych gruzach, po II wojnie światowej. Jest takie zdjęcie Warszawy tuż po niemieckiej pacyfikacji Powstania Warszawskiego, które przedstawia panoramę jednej z jej dzielnic – Muranowa. To na jego terenie istniało getto żydowskie. Zdjęcie pokazuje zupełną pustkę. Dopiero na