Odsiecz wiedeńska

Polska już upadała, wręcz nie było państwa,

trwały wojny prywatne, Sejm mógł zerwać każdy,

lecz ruszył król Jan III bronić chrześcijaństwa

i pokazać ostatni tryumf naszej jazdy.

By muezin nie zawodził z katedry wiedeńskiej,

by na burki we Francji nie nadeszła moda,

by Niemiec mógł się świńskim rozkoszować mięskiem,

by kwitła różnorodność, sztuka i swoboda…

Biedna Polsko, szlachetny i dumny narodzie…

Zapomniane zwycięstwa, zetlałe proporce

I pytanie natrętne, jak zwykle po szkodzie:

Kogoś ty uratował? – Swojego zaborcę!