W ogniu namiętności

Okres Edo (1603–1868) był dla Japonii okresem wytchnienia po trwających przez ponad półtora wieku wojnach domowych. Kraj Kwitnącej Wiśnie wszedł na drogę dobrobytu. Nigdzie nie było to widoczne bardziej niż w stolicy szogunów – Edo. Dawna niewielka wioska rybacka błyskawicznie się rozrastała, w roku 1720 miasto liczyło już ponad 1/3 miliona mieszkańców, co czyniło Edo największą metropolią ówczesnego świata. Niestety, drewniana zabudowa i panujący na ulicach ścisk sprzyjały pożarom. Co jakiś czas stolicę szogunów pustoszyły burze ogniowe. Edo wielokrotnie musiało być odbudowane, zaś jego mieszkańcy tłumili towarzyszący im ciągle lęk przed pożogą czarnym humorem – niszczycielskie płomienie zaczęto w pewnym momencie nazywać kwiatami Edo.  Nie