Ręce nie mają gdzie opadać

Polityka historyczna jest używana do międzypartyjnej naparzanki. Zupełnie niepotrzebnie. Ktoś powie: zaczęło PiS, stawiając na Żołnierzy Wyklętych kosztem opowieści o Armii Krajowej w latach okupacji. Takie spostrzeżenie tylko na pierwszy rzut oka wydaje się prawdziwe – wszak partyzantka antykomunistyczna po 1989 r. nie była w ogóle należycie doceniana przez polskie państwo. Zmieniła to prawica. Teraz dyrekcja Muzeum II Wojny Światowej chce się odgryźć poprzednikom i wysyła fatalny sygnał: uniwersalizm jest nasz, my Ulmów, Pileckiego czy o. Kolbego nie potrzebujemy.  Gigantyczny spór o ekspozycję w Muzeum II Wojny Światowej nie dotyczy tylko personalnych utarczek między obecną dyrekcją pod wodzą prof. Rafała Wnuka a poprzednikiem