Dzinka moja kochana

Henryk Sienkiewicz jawi się nam jako tytan pióra. Był też pierwszym polskim noblistą – nagrodę uzyskał w 1905 r. za całokształt twórczości. Nawet dziś, gdy sposób obrazowania znacząco odbiega od sienkiewiczowskiego, chętnie sięgamy po jego lektury. Ale czy zza Nagrody Nobla, całego dorobku literackiego, zaangażowania w sprawę niepodległości Polski i pomocy rodakom w okresie I wojny światowej dostrzegamy Sienkiewicza – zwykłego człowieka? Z jego troskami, radościami, marzeniami? Mało kto np. wie, że pisarz marzył o córce, a kiedy się urodziła – oszalał na jej punkcie. Dzinka moja kochana” – tak o niej mówił. Jaka była córka Sienkiewicza? Żyła, podobnie jak jej starszy brat Henryk junior, trochę w cieniu wielkiego ojca. Ale ojciec ten