Ustawa o mowie nienawiści to wielki dar

„Jeśli tak, radbym wiedział, skąd ludzkość wie o tej / Jakiejś wolności słowa, którą krwie i poty / Przez wszystkie lat tysiące okupują próżno, / A która jest niewolą, wedle epok różną, / I której nikt nie widział królującej święcie, / Lecz kto śmiał kiedy wyrwać z duszy jej pojęcie?” – to „Rzecz o wolności słowa” Cypriana Kamila Norwida. Wiem, że gdy ktoś na początku cytuje Norwida, to trąci gigantycznym zagrożeniem, że nudziarz, koturniarz, a brak myśli własnej zasłania głęboko skrywanymi sensami filozoficznymi w ledwo rozumianej polszczyźnie czwartego wieszcza. Ale spokojnie, nie będzie nudno, lecz klarownie. Do ważnego fragmentu Norwida za chwilę wrócimy. Niezwykle się cieszę, że lansowana przez ministra Adama Bodnara zmiana kodeksu