Na emeryturze bez wnuków

Duża część osób dorosłych – pracujących zawodowo i wychowujących dzieci – marzy od pewnego momentu życia o przejściu na emeryturę, która pozwoli im wreszcie pożyć sobie tylko dla siebie, podróżować, odpoczywać i cieszyć się urokami codziennych aktywności. Takiemu myśleniu sprzyjają media, propagując model seniora żyjącego sobie przyjemnie i tylko dla siebie, nie dla drugiego. Czy wobec tego osoby poszukujące prawdy, głoszące ją, piszące książki i artykuły powinny te aktywności zamienić całkowicie na podróżowanie po świecie lub inne przyjemności? Czy emeryci, dziadkowie i babcie powinni się – właśnie w imię tego hedonicznego modelu – zupełnie wyłączyć z uczestniczenia w życiu swoich dzieci i wnuków? A