Jarmarczność to brzydota i kicz

Jarmarczność niejedno ma imię. Oznaczać może prostactwo w języku i zachowaniu, trywialność i banał w myśleniu, brak gustu, brzydotę i kicz. Jarmarczność wpełza w nasz codzienny byt różnymi kanałami. Obcujemy z nią przymusowo w ramach oślepiającego „przedświątecznego nastroju”, który rozniecają w adwencie sklepy, ulice, place miast i miasteczek. Dekoracje bożonarodzeniowe są z roku na rok coraz większe, bardziej jaskrawe i krzyczące. Gdy ktoś bezstronnie przyjrzy się zjawisku rzekomych „żłóbków”, „aniołków”, „reniferów”, zauważy, że coraz bardziej przypominają azjatyckie potwory i straszą, zamiast koić. Towarzysząca im muzyka jest coraz bardziej wrzaskliwa. Wszystko jest tu zaprzeczeniem prawdy o największym