Adres

Ignacy siedział przy stole, pochylony nad zeszytem. Figa leżała obok, obserwując każdy jego ruch, jakby to było coś ważnego.

Laura zatrzymała się w drzwiach.

– Mamo? – podniósł na nią wzrok. – Ty już wróciłaś do pracy?

Zawahała się.

– Trochę.

Pokiwał głową, jakby to wystarczyło.

– To dobrze – powiedział. – Bo ostatnio byłaś taka… jakbyś nie była.

Nie odpowiedziała. Weszła dalej do kuchni, sięgnęła po klucze i telefon. Na ekranie wciąż widniała wiadomość od dziennikarki. Adres bez komentarza jak zaproszenie, którego nie da się zignorować.

– Wychodzisz? – zapytał Ignacy.

– Na chwilę.

Skinął głową i wrócił do zeszytu, jakby to było coś zupełnie