Moment konstytucyjny

Pomijanym w dyskusjach elementem z niedawnego wywiadu z Karolem Nawrockim było stwierdzenie, że mamy w Polsce do czynienia z „momentem konstytucyjnym”. To doniosłe słowa. Nasza republika nie miała bowiem zbyt wielu momentów, gdy decydowała o swoim ustroju, bez narzucania go z zewnątrz. Naliczam cztery: koniec dynastii Jagiellonów, reformy XVIII w., odzyskanie niepodległości i przemianę ustrojową 1989–1997. Teraz znów działamy pod presją czasu i potrzebujemy przywództwa, które jednoczy, a nie dzieli. Donald Tusk ma inny pomysł – część społeczeństwa chce w nowym ładzie pominąć i rządzić nie na zasadzie konsensusu, tylko aktów dokonanych. Tak odczytuję groźby pod adresem prezydenckich urzędników i pomijanie Nawrockiego