Przywódca i namiestnicy. Dwie twarze polskiej polityki zagranicznej

Gdyby za polską politykę zagraniczną odpowiadali wyłącznie Radosław Sikorski i premier Donald Tusk, nie byłaby ona dziś godna w wymiarze suwerennego kraju. Polska przypominałaby wielką Bawarię – obserwowalibyśmy, jak z kraju wycofują się Amerykanie, a w innych kwestiach musielibyśmy każdorazowo pytać o zgodę Berlin.

Jeszcze niedawno Politico sugerowało, że Polsce może wyjść na zdrowie swoisty dwugłos w polityce zewnętrznej. Z jednej strony mamy premiera, który gra na Brukselę, z drugiej – prezydenta zorientowanego na Waszyngton. Teoretycznie taka komplementarność jest możliwa, w praktyce jednak tylko Karol Nawrocki zdobywa punkty na swoim boisku.

Jednoznaczna deklaracja Donalda Trumpa o zwiększeniu