Dogmatycy i poszukiwacze prawdy

Istnieją różne sposoby bycia: autentyczne albo nieautentyczne, życie w prawdzie albo w samo­zakłamaniu. Radykalna różnica między ludźmi polega również na tym, że jedni uważają się za wszystkowiedzących, natomiast innych cechuje postawa nieustannego poszukiwania prawdy i mądrości. Ci pierwsi uważają się za lepszych i mających zawsze rację. Trzymają się kurczowo swoich przekonań. Mają kłopot z argumentowaniem, z faktami i logiką. Nie potrafią słuchać. Jest to typ domorosłych nauczycieli i moralistów. W istocie są egocentrykami i zakompleksionymi pyszałkami. Obcowanie z nimi jest irytujące. Ich przeciwieństwem są osoby, które uważają się, nawet jeżeli są profesorami, za wiecznych „uczniów” lub „studentów”. Są spragnione prawdy