Mann, Pawlikowski, Oscary

„Ojczyzna” Pawła Pawlikowskiego polskim kandydatem do Oscara. To dobry wybór. Film jest bardzo oszczędny i zarazem pochłaniający widza totalnie. Nie Thomas Mann jest w nim najważniejszy, ale widz i jego rozumienie świata, ojczyzny i domu. Pawlikowski tworzy odarty z ozdobników obraz, który mówi językiem emocji i nie narzuca interpretacji. Takie kino ceni się bardzo, również w oscarowym przedwyścigu. Złota Palma zwiększa szanse.

W filmie dwie opowieści (o relacji ojciec–córka i relacji obywatel–ojczyzna) dzieją się równolegle. Choć pozornie nie mają ze sobą wiele wspólnego, wzajemnie się dopełniają i jedna staje się odbiciem drugiej. Bez potrzeby dodatkowych wyjaśnień. To właś­nie jest największa siła tego filmu –